Jak wybrać korepetytora angielskiego we Wrocławiu — 12 pytań przed pierwszą lekcją

Masz otwarte pięć zakładek z ogłoszeniami, każde brzmi tak samo i nie wiesz, jak je odróżnić. Problem nie polega na tym, że brakuje Ci informacji — ogłoszenia są pełne słów. Polega na tym, że nikt w nich nie odpowiada na pytania, które faktycznie decydują. Poniżej dwanaście takich pytań, z odpowiedzią wzorcową i czerwoną flagą przy każdym.

Zanim napiszesz do kogokolwiek: jedno zdanie

Przygotuj jedno zdanie w tej formie: „chcę umieć X do kiedy, bo po co". Na przykład: „chcę zdać IELTS na 7.0 do marca, bo rekrutuję się na studia w Holandii" albo „chcę prowadzić daily po angielsku bez stresu, zaczynam nową pracę za dwa miesiące".

To zdanie robi dwie rzeczy. Po pierwsze, odsiewa połowę ofert jeszcze zanim zadzwonisz. Po drugie, sposób, w jaki korepetytor na nie zareaguje, powie Ci o nim więcej niż jego CV. Osoba, która od razu dopyta o szczegóły, pracuje z celami. Osoba, która odpowie „jasne, damy radę", pracuje z kalendarzem.

Pytania 1–3: pieniądze i czas

1. Ile minut trwa lekcja — 60 zegarowych czy 45? To pytanie zadaj pierwsze, bo bez niego nie możesz porównać żadnych dwóch cen. Osiemdziesiąt złotych za 45 minut to realnie 106,67 zł za godzinę zegarową. Oczekuj jednoznacznej liczby. Czerwona flaga: „no, mniej więcej godzinka".

2. Jak działa odwoływanie zajęć — z Twojej i z mojej strony? Oczekuj konkretnej zasady: ile godzin wcześniej, co się dzieje przy późniejszym odwołaniu, czy lekcja przepada. Czerwona flaga: brak jakiejkolwiek zasady. Oznacza to, że przy pierwszym konflikcie terminów będziecie się o to spierać, a zwykle spór rozstrzyga się na niekorzyść osoby, która zapłaciła.

3. Czy jest zniżka za pakiet i czy wykupione godziny mają termin ważności? Pakiety są standardem — u mnie 5 godzin to 5% mniej, 10 godzin 10%, a 20 godzin 15%, przy czym godziny nie przepadają. Czerwona flaga: pakiet z datą ważności trzech miesięcy. To nie jest zniżka, to presja czasowa przerzucona na Ciebie.

Pytania 4–7: metoda, nie deklaracje

4. Co konkretnie zrobimy na pierwszych pięciu lekcjach? To jest najlepsze pojedyncze pytanie z całej listy. Oczekuj odpowiedzi, która zawiera kolejność: najpierw diagnoza, potem to, potem tamto. Czerwona flaga: „zobaczymy na miejscu, dopasuję się do Ciebie". Dopasowanie się do ucznia jest oczywiste — ale bez planu dopasowanie oznacza po prostu improwizację.

5. Skąd biorą się materiały i czy zostaną u mnie? Oczekuj: własny zestaw plus rzeczy dobierane pod cel, wysyłane w pliku albo na wspólnym dysku. Czerwona flaga: „przynieś swój podręcznik ze szkoły, będziemy z niego robić". To znaczy, że płacisz za czytanie razem podręcznika, który już masz.

6. Jak poprawiasz błędy — w trakcie mówienia czy po? Poprawna odpowiedź brzmi „zależy od tego, co ćwiczymy" i powinna zawierać uzasadnienie: przy ćwiczeniu płynności notuję i omawiam po, przy ćwiczeniu konkretnej struktury przerywam od razu. Czerwona flaga: „nie poprawiam, żeby nie zniechęcać". Utrwalony błąd kosztuje później więcej niż chwila dyskomfortu.

7. Co dostanę do zrobienia w domu i co się stanie, jeśli tego nie zrobię? Oczekuj konkretu: ile mniej więcej minut tygodniowo i co się dzieje przy braku pracy własnej. Dobra odpowiedź brzmi mniej więcej tak: „bez pracy między zajęciami postęp będzie trzy razy wolniejszy i powiem Ci o tym wprost". Czerwona flaga: „nie zadaję, wiem, że wszyscy są zajęci". To jest uprzejmość, za którą zapłacisz dodatkowymi miesiącami nauki.

Pytania 8–10: doświadczenie z Twoim konkretnym celem

8. Ilu uczniów przygotowywałeś dokładnie do tego, co ja chcę osiągnąć? Nie „ile lat uczysz", tylko ile razy robiłeś dokładnie to. Dziesięć lat uczenia dzieci w podstawówce nie mówi nic o przygotowaniu do TOEFL. Oczekuj liczby albo uczciwego „niewielu, ale znam ten format". Czerwona flaga: płynne przejście na ogólne doświadczenie bez odpowiedzi na pytanie.

9. Jak sprawdzimy po trzech miesiącach, że coś się zmieniło? Oczekuj czegoś mierzalnego: test próbny na wejściu i po kwartale, nagranie wypowiedzi z pierwszej lekcji do porównania, konkretna liczba punktów. Czerwona flaga: „poczujesz to sam". Poczucie pewności siebie rośnie szybciej niż umiejętności i bywa mylące — dlatego potrzebujesz pomiaru z zewnątrz.

10. Co jest moją największą słabością — po tym, co już usłyszałeś? Zadaj to pytanie na koniec pierwszej rozmowy albo lekcji próbnej. Oczekuj konkretu: „gubisz końcówki w czasie przeszłym", „masz dobre słownictwo, ale budujesz zdania w polskim szyku", „rozumiesz wszystko, ale odpowiadasz jednym zdaniem". Czerwona flaga: „na razie trudno powiedzieć". Po trzydziestu minutach rozmowy da się powiedzieć bardzo dużo.

Pytania 11–12: wrocławska logistyka

Tu ogólnopolskie poradniki przestają pomagać, bo Wrocław ma swoją specyfikę — rozciągnięte miasto, wąskie gardła komunikacyjne i bardzo nierówne rozłożenie lektorów.

11. Gdzie odbywają się zajęcia i kto dojeżdża? Są cztery warianty: u lektora, u Ciebie, w miejscu neutralnym albo online. Oczekuj jasnej odpowiedzi razem z ceną — dojazd zawsze ktoś opłaca, pytanie tylko, czy jawnie. U mnie stacjonarnie we Wrocławiu to zawsze dokładnie 30 zł więcej niż online, niezależnie od dzielnicy, i tak to wygląda w cenniku.

Policz swój realny koszt dojazdu, zanim zdecydujesz. Jeśli mieszkasz na Krzykach, a lektor przyjmuje na Biskupinie, to przy zajęciach dwa razy w tygodniu tracisz kilka godzin miesięcznie w tramwaju. Przy stawce 80 zł to godziny warte więcej niż różnica w cenie. Rozkład dzielnic i to, gdzie realnie da się znaleźć lektora, opisałem na stronie o korepetycjach we Wrocławiu.

Jeśli wariantem ma być miejsce neutralne, dopytaj o konkretne miejsce, nie o „jakąś kawiarnię". Lokal z głośnym ekspresem i muzyką to najgorsze możliwe warunki do ćwiczenia słuchania — zebrałem sprawdzone miejsca w tekście o kawiarniach we Wrocławiu do nauki języka.

12. Jakie masz wolne terminy w perspektywie najbliższych trzech miesięcy? To pytanie sprawdza coś, o czym mało kto myśli przed pierwszą lekcją: czy uda Wam się utrzymać regularność. Oczekuj konkretnych okienek i informacji o tym, co dzieje się we wrześniu i w maju, czyli w szczycie. Czerwona flaga: „coś wymyślimy". We Wrocławiu popyt na korepetycje rośnie gwałtownie na kilka tygodni przed maturą i wtedy „coś wymyślimy" zamienia się w „niestety nie mam miejsca".

Jak wykorzystać lekcję próbną, żeby czegoś się dowiedzieć

Większość ludzi traktuje lekcję próbną jako sprawdzenie, czy lektor jest sympatyczny. Sympatyczni są prawie wszyscy — to nie jest kryterium różnicujące. Sprawdzaj trzy inne rzeczy.

Po pierwsze: ile mówiłeś Ty, a ile lektor. Jeśli przez trzydzieści minut głównie słuchałeś opowieści o metodzie, to zapowiedź tego, jak będą wyglądać kolejne lekcje. Po drugie: czy dostałeś jakąkolwiek diagnozę. Po trzecie: czy padła informacja o tym, ile to potrwa. Zawodowiec poda widełki i powie, od czego zależą.

U mnie pierwsza 30-minutowa lekcja próbna jest bezpłatna właśnie po to, żeby dało się to wszystko sprawdzić bez ponoszenia kosztu. Jeśli po tych trzydziestu minutach uznam, że Twój cel osiągniesz szybciej u kogoś innego, powiem to wprost. Jak te pół godziny wygląda minuta po minucie i co warto przygotować wcześniej, opisałem w tekście o pierwszej lekcji angielskiego z korepetytorem.

Ściągawka: dwanaście pytań w jednej tabeli

Nie musisz zadać wszystkich dwunastu w jednej wiadomości — to brzmiałoby jak przesłuchanie. Wybierz cztery: numer 1, 4, 8 i 12. Te cztery odsiewają najwięcej. Resztę zadaj na lekcji próbnej. Jeśli chcesz zobaczyć to od drugiej strony, czyli po jakich objawach poznać, że współpraca już się nie opłaca, opisałem to w tekście o sygnałach złego korepetytora.

Podsumowanie

Wybierz dwóch kandydatów, wyślij obu to samo zdanie o swoim celu i te same cztery pytania, a potem porównaj odpowiedzi obok siebie. Różnica będzie widoczna po pierwszym akapicie. Jeśli chcesz mieć jeden z tych dwóch punktów odniesienia od razu — napisz do mnie, odpiszę na wszystkie dwanaście pytań w jednej wiadomości, zanim umówimy bezpłatną lekcję próbną.