Korepetycje z angielskiego: cena za godzinę. Co realnie dostajesz za 50, 80 i 130 zł

Otwierasz ogłoszenia i widzisz 50 zł, 80 zł i 130 zł za godzinę korepetycji z angielskiego. Wszystkie opisane tym samym zdaniem: „indywidualne podejście, miła atmosfera, wszystkie poziomy". Zero informacji o tym, czym te oferty się różnią. Poniżej rozbieram trzy progi na części — bez straszenia, że taniej znaczy gorzej, bo bardzo często nie znaczy.

Trzy progi i jedna rzecz, która je dzieli

Rynek korepetycji nie jest ciągły. To nie jest tak, że za każde dorzucone dziesięć złotych dostajesz o dziesięć procent lepszą lekcję. Są trzy wyraźne progi i przeskok między nimi wynika z jednej rzeczy: ile pracy dzieje się poza lekcją.

Cena za godzinę nie mówi nic o jakości lekcji. Mówi o tym, ile godzin pracy poza lekcją jest w nią wliczonych.

Adrian Ekrem — lektor, Wrocław

Za 50 zł: czysty czas rozmowy i cierpliwość

Nie będę udawał, że pięćdziesiąt złotych to wyrzucone pieniądze, bo to nieprawda. Za tę stawkę dostajesz zwykle studenta, który zdał maturę rozszerzoną na wysokim wyniku albo studiuje anglistykę. Ma czas, ma energię, mówi po angielsku dużo lepiej od Ciebie i nie ocenia.

To wystarczy w czterech sytuacjach: kiedy odrabiasz zadania domowe i potrzebujesz kogoś, kto sprawdzi; kiedy uczysz się od zera i chodzi o przećwiczenie tych samych struktur po raz dwudziesty; kiedy chcesz po prostu mówić więcej, bo w pracy nie masz z kim; i kiedy Twoje dziecko potrzebuje regularności bardziej niż metodyki.

Czego tu nie ma: wyłapywania błędów, które utrwalasz. To jest realny koszt tego progu i warto go znać. Student usłyszy zdanie poniżej i nie zareaguje, bo je zrozumiał — a zrozumiałość to dla niego wystarczające kryterium.

Powtórzony sto razy, ten błąd wchodzi w nawyk. Odkręcanie go później zajmie więcej godzin, niż kosztowało wypracowanie. To jedyny argument przeciwko taniemu korepetytorowi, który uważam za uczciwy.

Za 80 zł: średnia wrocławska i porządny warsztat

Osiemdziesiąt złotych to mniej więcej to, czego można się spodziewać we Wrocławiu jako stawki przeciętnej. Na tym progu zmienia się jedna zasadnicza rzecz: prowadzący ma własny warsztat. Zestaw podręczników, które zna na wylot, sprawdzone sekwencje ćwiczeń, świadomość, w jakiej kolejności wprowadzać czasy.

To jest próg, który obsługuje największą część realnych potrzeb: dojście z A2 do B1, z B1 do B2, przygotowanie do matury podstawowej, poprawa ocen w liceum, odświeżenie angielskiego po dziesięciu latach przerwy. Jeśli Twój cel mieści się w tym opisie, nie ma powodu płacić więcej.

Granica tego progu przebiega tam, gdzie zaczyna się specjalizacja. Dobry ogólny lektor za 80 zł poprowadzi Cię do B2. Ten sam lektor, poproszony o przygotowanie do IELTS Writing Task 2, będzie uczył pisania esejów — a nie tego, jak punktuje się Task Response i Coherence, bo to jest zupełnie osobna wiedza.

Za 130 zł: specjalizacja i praca poza lekcją

Trzeci próg nie jest „lepszą wersją" drugiego. Jest inną usługą. Płacisz za wąską wiedzę, której osoba ucząca ogólnego angielskiego nie ma powodu posiadać: kryteria oceniania konkretnego egzaminu, typowe pułapki formatu, limity czasu, to, co egzaminator punktuje, a czego nie zauważy.

Druga składowa to praca między zajęciami. Esej odesłany z komentarzem w ciągu 48 godzin, notatka z błędami po każdej lekcji, plan z terminem egzaminu na końcu. Te rzeczy zajmują czas, którego nie widzisz na fakturze, ale za który płacisz.

Trzecia, przy native speakerze, to wymowa, intonacja i rejestr — ten obszar opisałem osobno w tekście o tym, ile kosztuje native speaker angielskiego.

Moje własne stawki mieszczą się w tym progu: 110 zł za godzinę konwersacji online, 120 zł za przygotowanie do matury, 130 zł za IELTS i TOEFL. Stacjonarnie we Wrocławiu każda z nich jest o 30 zł wyższa. Wszystko za 60 minut zegarowych, pełna rozpiska jest w cenniku.

Który próg pasuje do Twojego celu

Zamiast pytać „ile powinienem zapłacić", zadaj pytanie odwrotne: „co konkretnie musi się wydarzyć i do kiedy". Cel wyznacza próg, nie odwrotnie.

Policz koszt celu, nie koszt godziny

Cena za godzinę jest złą jednostką porównawczą, bo nie zawiera informacji o tym, ile godzin będziesz potrzebować. Policzmy to na przykładzie z jawnymi założeniami — podstaw swoje liczby.

Załóżmy, że Twoim celem jest wypowiedź pisemna na maturze rozszerzonej na poziomie, który realnie punktuje. Załóżmy dalej, że z lektorem, który zna kryteria oceniania i odsyła Ci korektę każdego wypracowania, zajmie to 30 godzin, a z lektorem ogólnym, który sprawdza wypracowania na lekcji i zużywa na to pół zajęć, 50 godzin.

Droższa opcja wychodzi taniej — ale tylko przy tym założeniu o liczbie godzin. Jeśli u Ciebie różnica wyniesie 50 kontra 40 godzin, tańszy lektor wygrywa i wygrywa wyraźnie. Dlatego nie kupuj argumentu „drożej znaczy oszczędniej" bez policzenia tego na własnych liczbach. Ja go tu nie sprzedaję — pokazuję, kiedy działa, a kiedy nie.

Trzy sposoby na niższy rachunek przy tej samej jakości

Pakiet zamiast pojedynczych lekcji. Większość lektorów daje zniżkę za przedpłatę. U mnie jest to 5% przy pięciu godzinach, 10% przy dziesięciu i 15% przy dwudziestu, a wykupione godziny nie mają terminu ważności. Zawsze pytaj o tę opcję — rzadko bywa wyeksponowana w ogłoszeniu.

Online zamiast stacjonarnie. To zwykle 20–30 zł mniej na godzinie, u mnie dokładnie 30 zł, bo znika dojazd. Przy jednej lekcji tygodniowo to ponad 1 500 zł rocznie. Jak wyglądają zajęcia zdalne, opisałem na stronie oferty online.

Rzadziej, ale z pracą własną. Jedna godzina co dwa tygodnie plus godzina samodzielnej pracy w tygodniu bije dwie godziny tygodniowo bez żadnej pracy między zajęciami — i kosztuje jedną czwartą.

Podsumowanie

Wypisz na kartce jedno zdanie: co konkretnie musisz umieć i do kiedy. Potem sprawdź w tabeli powyżej, który próg odpowiada temu celowi, i szukaj korepetytora tylko w tym przedziale. Jeśli Twój cel to egzamin z progiem punktowym albo rozmowa rekrutacyjna, napisz do mnie — na bezpłatnej 30-minutowej lekcji próbnej powiem, ile godzin to realnie zajmie i czy w ogóle potrzebujesz mojego progu cenowego.